akşamüstünden beri karnında belirip büyüyen sancının sebebi bu "terbiyesiz"liğin.
gerginliğin yetmez gibi üzüntüyü ekledin üstüne, tuzsuz bibersiz ölesice, bu mu eksik idi?
bir şeyler yiyebileceğin son iki saat ve on bir dakika. sonra biraz daha zaman var, su içebilirmişsin. ama çekinir içmezsin, birbirimizi biliriz.
uykun ağırlaştı, yatılacak, o belli. fakat çekinceler sürer, gecenin kör yarısı uyanılırsa nasıl sabah edilecek diye.
iğneden ırak bir hayat için uğraşırken gönüllüce narkozlar.
o_O
uyandığımda yanımda kimseyi istemiyorum. insan her şeyi söyleyebilirmiş. ve insanlık, hiçbirinize güvenmiyorum. bilmenizi istemeyeceğim bir şeyi söyleme ihtimalim var madem ki, sizin orada bulunma ihtimaliniz olmaz olsun.
hiçbirinizde duymamanız gerekeni duyduğunda bunu unutacak erdemi göremiyorum.
ben de öyleyim, kendimden biliyorum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder