Salı, Şubat 12, 2013

program yap

küçüğüm, otobüsten iniyoruz. bildiğim kadarıyla ankara'ya ilk gelişim. bilmediğim bir doğumum var ankara'da, ama hatırlamıyorum. zaten ankara doğumlu olduğum da tevatür. anlatırım.

hatırladığım şey babamın elinden tuttuğum ve üşüdüğüm. rahatsızlık değil, üşümekten çok nadiren rahatsız oluyorum. kardeşim son on senedir öksürmediğim günü görmediğini söyledi. benim de kanserim bu.

bir kaç gündür gelip sizinle konuşacağım, canım okurlar. herhangi bir karar arifesinde olmadığım için kararlar alıyorum. bir sene boyunca hayatımın rutin gideceği kesin, eğer ölüm gibi bir şeyler planlarımı değiştirmezse..

bir kere, yüksek lisansımı bir seneden önce bitiremiyorum. okulun bitmesi için beş tane kriter var:
o yirmi dört kredilik ders alacaksın OK
o en az sekiz kredi ingilizce olacak OK
o en az on iki kredi zorunlu derslerden olacak FAIL
o ortalaman üçü geçecek FAIL
o tez yazacaksın FAIL

işi bırakamam, başka bir ülkeye gidemem. bilgim sadece türkiye sınırları içinde para ediyor.

işte bu yüzden ben on dört gün sonra başlayacak olan yaşımdan hiçbir şey beklemiyorum.

Hiç yorum yok: