korku...

okul konusunda gene bir bunalımla daha karşınızdayım.. genesi ne lan bu blog daha yeni diyorsunuz.. o zaman şöyle izah edeyim.. ben zaman zaman okul konusunda ümitsizliğe düşer, ne yapacağımı şaşırırım. gene o anlardan birindeyim. şimdi ne diyorsunuz? susarsınız işte öyle.. susmanız konuşmanız önemli değil, anlatmaya ihtiyacım var..

ciddi ciddi artık okulun bitmeyeceğine, bitirmeden atılacağıma, beceremeyeceğime olan inancım kuvvetleniyor. bir diğer deyişle, geleceğe dair umutlarımın dayandığı iyi bi meslek sahibi olabilme işi git gide daha da sakat bir hal alıyor. artık hayatım aksamaya başladı, bunu görüyorum.

faturayı birine veya birşeye kesmeyi denedim. belki o zaman kedime olan baskım azalır diye düşündüm. aileme bişey diyemedim, arkadaşalrımdan şikayet edemedim. döndüm dolaştım kendime geldim.

kendim ama işte bu sorunların çözümü ortaya koyabilecek yeterlilikte değil. sorunlar dediğim de çok bişey değil aslında. temel tek bir problem motivasyon eksikliği, hiçbir şeyde gayretli çalışamama. evet. sorun bu. çözüm ne? otur çalış.. aferim bunu diyen arkadan üçüncü sıradaki kişi sınıfı terk etsin kapının önünde beni beklesin, beni görünce kaçsın ama çok hızlı koşmasın yakalanıp dayağını yesin. kızdırmayın beni! otur çalışla olmuyo iş.. otursam çalışsam bunların zaten hiçbiri olmayacak.

önümü göremiyorum. ileride ne olacağıma dair bir plan program yok, şu şu olabilir diye tahminler yığını var. artık inancım kalmadı. bu okul bitmeyecek. o halde bu kaybettiğim yıllara yazık değil mi hıığğ?? yazık tabi. ama şimdi ben beceremiyorum okulu bırakıyorum demeyi kendime yediremiyorum. becerememe sebebim çalışmamak olduğu için yediremiyorum. çalışıp da yapamıyor olsam da yediremezdim ama şimdi gene yediremiyorum. az önce çalışayım dedim anlamadım salak olduğumu gördüm kendime salak demeyi yediremedim. yedirmeye yediremeye kötü yerlere doğru gidiyorum. entellektüel açıdan farklı değilim, mesleki diyebileceğimiz öğrencilik açısından farklı değilim, kötü bi evlat değilim belki iyi evlat hiç değilim, birkaç kişi haricinde iyi arkadaş da değilim. iyi hiçbirşey değilim. kötü birşey olayım da bari iyiliğimle bilinmedim kötülüğümle bilineyim, kötü bişey de değilim. bi işte derlerse ki kötü bi sevgilisin, o zaman tamam kötü bi sevgiliyim derim. var mı ispatlama imkanı? yok. o zaman derim. ispatlama imkanı olsaydı demeye korkardım. çünkü korkuyorum.

ben çok korkak biriyim sevgili beni okuyan. bazı işlere kalkışmaktan korkarım, ne bileyim başarısız olmaktan korkarım. yitirince üzüleceğim şeylere sahip olmaktan korkarım. yakınlarımı kaybetmekten korkarım. kendimi kaybetmekten korkarım. ölmekten korkarım uzun süre yaşamaktan daha çok korkarım. allahtan korkarım. ne bileyim ben, köpekten korkarım. korktuğumu belli etmekten korkarım. yardım istemekten korkarım. epey şeyden korkarım yani.

korkularım zaman zaman beni korur, öyle inanırım. korunmaktan, korunmaya ihtiyacı olacak acizlikte olmaktan korkarım.

kendi kendime yetememek kabus gibi gelir, kendime yettiğim düşlerimden korkarım.