aklımda olan bazı şeyler dışardan söylendiğinde ne olur?

başlık zaten yeterince açıklıyor yazının içeriğini. efendicağzım, ben boş bir adamım. kafam hele bomboş. dolayısıyla en basit bir iş bile aklımdaki tek iş haline gelebiliyor zira kafamda başka iş yok. yok yani bildiğin yok. şimdi koca bir koliye kırmızı bir bilye atsan baktın mı onu görürsün demi.. öle.. bisürü bilye olsa içerde rengarenk, deseler ki alper içerde kırmızı bilye var, tamam. koli benim, sen dışardan gelmiş görmüşsün, söylemişsin. sana ben neden kızayım? kızmam. aslında kızsam kızarım sana ne benim bilyemden derim ama, onu da her zaman demem. ama şimdi bi tanecik bilye var zaten olanı, o da kırmızı. ben o koliye her baktığımda o bilyeyi zaten görüyorum. zaten diyorum ki kırmızı bi bilye var. sen o koliye bakmazken ben bakıyorum ve her baktığımda aa kırmızı bir bilye var diyorum. ben bunu diyorum sen bunu duymuyorsun. sonra sen geliyorsun alper kırmızı bir bilyen var haberin var dimi bundan diyorsun. ben de diyorum ki haberim var. sonra tekrar gelip birisi alper senin kırmızı bir bilyen var dediği durumda, ben de diyorum ki arkadaşım biliyorum var. uzattım lakin böyle. ve tahmin edeceğiniz üzre kırmızı bilye can sıkar, mavi olsa olur yeşil olsa pembe olsa olur ama kırmızı tehlikeli renk.. kırmızı ışık diye bişey de var dur diyo sana yani kan da kırmızı kan rengi.. benim canım sıkım sıkım sıkılırken sen bana onu hatırlattın mı da, ben kızarım. çok kızarım.