yeter ama ya.. hakikaten..
bu konuda hassasım, alınganım. yalnız yaşadığım o kadar sene sonunda aynı evi paylaşmak zaten büyük bir dert, ailem de olsa.
telefonla konuşamamak, istediğim gibi anlatamamak başı başına bir engel, ruh halim için.
bir de bugün babamın yeni eğlencesi oldum çıktım. ulan ortaokullu gibi yapmayın insanı.. salonun ortasında ağlayarak seviyorum ulan mı diyeyim, ne diyeyim. sıcaktan uyuyamıyorum diyorum, sevdadandır diyor.. yahu böyle bir lafı ben yer miyim.. bu sıcakta beni ankara'ya göndermeye vicdanınız nasıl el verecek..
sonra bizimle zaman geçirmiyorsun.. geçirince bunu yapıyorsunuz ama.. geçirir miyim..
lütfen, rica ediyorum. ailem, size söylüyorum. ben orada kaç senedir yalnız yaşıyorum, benim özel hayat kapsamına soktuğum şeyler sizin hayallerinizin bie ötesinde olabilir, beni zorlamayın. bu sıcakta hiç gönlüm yok, askere filan gitme kararı aldırmayın bana. ne olur.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder