konuşasım çok okur, konuşacak yok.
şu sıralar yapacağım hiçbir şeyden, vereceğim hiçbir karardan sorumlu olamayacak kadar dengesiz bir ruh hali içindeyim.
özlemekten mi öleceğim üzülmekten mi öleceğim kestiremiyorum. olacak sanmıştım ben, beceriyorum sanmıştım ama.. durup duruyor yerinde, olmuyor. olacak gibi de durmuyor.
oyalanmakla, gezmekle dolaşmakla geçecek gibi değil. susuzluk gibi bir şey, havasızlık gibi bir şey. yeri doldurulacak gibi filan değil.
istenmemeyi anlayabiliyorum. kendimi, şu içinde bulunduğum hal ile ben bile istemiyorum. bencillik etmek de istemiyorum. benim daha iyi hissetmem için kimsenin fedakarlık etmesi gerekmediğini biliyorum. hoşuma gitmese de biliyorum. zaten, bilsem de bilmesem de, olan şey bu.
hiç hoşuma gitmiyor okur. çok zor geliyor. televizyon, müzik, arkadaş, gitar, porno.. nereye kadar..
al işte, yatağa yatıp da bir saat uyuyamazsam, bir saat sadece kafamın içini dinlesem.. geliverdiğim ruh hali bu.
bu kadar aciz hissetmek de ayrı dokunuyor zaten. yakın zamanda 25inci yaşım dolacak. uzaktan bakanlar koca adam diyorlar. o koca adam dediğini bir saat elleme, bir saat oyalama.. gözleri doluyor..
bu çok anlamsız, çok saçma.. bunları söylemem de saçma.. bunlar öyle herkesin bileceği şeyler de olmamalı..
ama, konuşamazsam da olmuyor.. içimde duramıyor, yemin ederim, çok ağır geliyor.
okur, çok zor oluyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder