Cumartesi, Şubat 27, 2010

düşünmesi yeter



bak okur, doğum günü hediyemmiş. e, ne yapsın çocuk, orada dolaşırken hatıra olsun, hediye olsun demiş, düşünmüş almış. ben burada onun sandalyesini bozayım daha..

otururken bacaklarımı sürekli sallıyorum. kendi sandalyem inip kalkmıyor artık, sürekli vibrasyon, e bu aletlerin neticede plastik aksamları, ezilmeler.. al işte,şimdiki sandalye de o muazzam geriye kaykılma yeteneğinden oldu...

ben bu arada, çok sevdiğim bir arkadaşımdan oldum. o olmadın diyor da, teknik imkansızlıklar var, bence oldum.

ardından..

bugün başka bir arkadaşımla buluştuk, ani oldu, iyi oldu, az biraz dertleştik..

düşünme dedi.

olur da, çıkar gelir bir gün dedi.

düşündükçe, kafanda başka bir yere varırsın dedi. gerçekten saparsın dedi.

çok akıllı kadın derdim, bir kere daha gösterdi, doğru dedi.

geleceğinden değil de..

Hiç yorum yok: