critiqué

şimdi okur..

nankör ve acımasız hallerimin içine düşmekten dolayı, karnım da acıktı bir yandan, onun da asabiyeti var, tespit etmiş bulunduğum şu durumu paylaşmak isterim:

sevdiğim kadının bana karşı bir isteksizlik duymasından yakınmalarım ayyuka çıktı, artık terbiyesizliğe varacak seviyede. yakınmayla, şikayetle, sitemle hallolacak iş midir sanırsın? kendisine sabah dedim, "ne yapabilirim bu konuda" dedi. ukala bir tavır değil, çözüm arayışında samimi bir soru idi.

ne yapacak.. istemediğin biri varsa bırakacaksın, yaptı zaten. sonra işte konuştuk ettik tekrar barışmalar filan da, bu var olan durumu değiştirmiş değil, ertelemiş bulunmakta.

yapılacak bir şey varsa ben yapmalıyım. istenecek birisi olmazsam istenmemem de normal, haliye mutlu edememem de. takibinde, terkedilmek durumu ile karşılaşılınır, bunların da hepsi normal süreçlerdir.

dolayısıyla, biraz sonra çıkacağım ve yürüyeceğim yol boyunca, aklımda beşiktaşta köşede tavuk ekmek satan adamdan başka, bir de bu mesele olacak. çünkü, öylece durup bir şeylerin yerine oturmasını beklemeyle bu iş sanki pek olmayacak.

olacak veya olmayacak, yapabileceğimi yaptım demek isterim. bunun için de, daha pek çok yol katetmem lazım.

olm, yetersizlik çok fena lan.