şimdi tabi dikkat dağılınca bir yandan, yazı da kısa düştü.

"bir sürü kadınla bir sürü şey konuştum, bir sürü de hayal kurmam icap etti. hayal kurmadan yapamıyorum, onların kabahati değil. lafı getireceğim yer, onlar şu anda burada olmadıklarına göre benim o bütün kelimelerim, hayallere harcadığım zihnim, ve sairem, hepsi boşa gitmiş oluyor."

sabah bunları düşündüğüm sırada, bir yandan da gazeteye göz atıyorum, dedim ki o halde madem, iki kadın zaten belli hayat boyu yanımda, üçüncüsünü de bulayım, yetsin. yetsin yani, zaten bir tek onlar özlenir özlense. işarettir: gazete de kendince çıkıp onaylıyor ve burcumda diyesi ki, bu aralar hayatın mı ne işte değişiyor, ama sen ne yapacağını biliyorsun, devam.

burada toplu olarak devam diye bağırmamız icap ediyor.

ciddiyim, komutanı görünce ilk gören dikkat diyor ya hani (vallahi), biz de ayağa kalkıp selamlıyoruz ya. ardından komutan diyor iyi günler, sonra da ekliyor, devam. bunu duymamızla bir bağırıyoruz devam, geri oturuyoruz. ağlayacağım yemin ederim. dışarıda yapmaya kalksan adama deli derler.

yanımdaki bilgisayarda oturan üç genç kız facebooka fotoğraflarını yüklediler, artık lütfen, gitsinler.. ergen parfümü de yani çok çekilmiyor.

diyeceğim.. işte.. bundan sonrasi biraz daha sakin, ve gerektiğince.

öpüyorum.