bütün çabalarım kadınlarımız okusunlar diye.

naber okur?

şarkıyı dinle, aynı zamanda da yazıyı oku.



istanbul istanbul diye koşup geldiğim kendimi rahat hissettiğim bir ev, evde benden başka kimsenin bulunmaması ve internet bağlantısı. onun harici, gerçekten sadece karnımı doyurmak için ve biraz yürüyüş yapmak için dışarı çıkıyorum. yürüyüş de neticede bir spor ve düzenli sporun seks performansımıza olan katkısını iyi biliyoruz. her şey seks için.

kapının önünde kocaman bir valiz var. içinde ne var inanın bilmiyorum. yıllardır her şeyini kendim hazırlarım, bu sefer elimi sürmedim bi işler bişeyler vardı, anneme dedim ki sen yapıver, o da sağolsun yaptı. ama dediğim gibi, içinde ne var bilmiyorum. açıp baksam mı lan? bu konuyu düşünücem. (düşüneceğim diye yazılır.)

bugün serin bir gün istanbulda. (severim kurmayı devrik cümle) ben de üşüyorum. çünkü yataktan çıktığım gibi duruyorum. nasıl uyuduğumu ve yataktan çıktığımda nasıl olduğumu biliyorsanız eski sevgilimsinizdir. manyak mısınız hala okuyorsunuz, madem ayrılmışız?

telefonumu dün servise verdim. bir kaç gün içinde bir telefon bulmayı umuyorum. o arada kimseyi arayamıyorum. kimse de beni arayamıyor. böyle daha tatlı oluyor (askeri bir terim olarak tatlı muntazam eğim diye bir şey var, inanın.), çünkü telefonum varken kimse aramıyordu, üzülüyordum.

kadıköy'de bir makarnacı var, birazdan oraya gideceğim.. arkadaş, insan neden makarna özler.. (seviyordur?) hadi özledi neden evde yapmaz.. (üşeniyordur?)

buradan benim kalbime midemden ulaşmayı düşleyen kadınlara sesleniyorum: (kültür vasıtasıyla ulaşmak ve çeşitliliği kutlamak.) önüme mükellef bir rakı sofrası kurarsanız çok sevinirim. ama yoğurtlu makarna yapıp yanında kola verirseniz de en az o kadar sevinirim. bence hem samimi olur, hem de evde kolay hazırlanır, ayrıca fiyatı da oldukça hesaplı.. enayilik etmeyin, alper aynı alper.. ikisinde de tavlayacağınız kişide bir değişiklik yok, hatta birinde bütün gece uyuması ihtimali var.. bak kola diyorum, uyku tutmaz.. kıps.

çok seviyorum lan yoğurtlu makarnayı ben.

sevgili okur;

yazıyı okudun, bitti. şarkı filan da çalıyor, daha bitmemiştir. ne diyeceğim:

düzensiz, plansız bir yazı diyip de hor görme. burada bir şey anlatıyorum ben. koltuğa oturmuş, kulağım şarkıdayken öne arkaya sallanarak konuştuğumu düşün.

şimdi taşlar yerine oturmaya başladı, değil mi?

öptüm.