Pazartesi, Eylül 28, 2009

bayram şekeri

okur naber?

iki kutu bayram şekeri geldi, biri bizim şirketten biri de iş yaptığımız diğer şirketten. bizim şirketten gelen şekeri tekirdağa götürdüm, diğer şeker evimde kaldı..

azar azar yedim.. kutusu güzel diye, sevgilim belki fotoğraf kutusu yapar diye (yassı bir kutu başka ne kutusu yapılabilir.. takı? ) saklayayım dedim.. biri gelsin de ikram etsem dedim.. günde birer ikişe ryedim..

yahu arkadaş, hepsini kendim yedim.. gelenim gidenim olmadı bir türlü.. en son kardeşim geldiğindeki dağınıklığım apaynı duruyor.. buzdolabım bomboş.

gömlekleirmi de kendim ütüledim. ütülesin diye değil de, en azından ben ordayken benimle laflasın diye biri olsun istedim..

esasen istediğim biri de o kadar belli ki.. oy benim kuzuma, ankaradayken ne büyük bir yer etmişsin bende, ne biçim alışmışım sana.. az önce farkettim, nasıl da acıkmışım sana..

çünkü kuzum benim, sen varken bir sıkıntı yahut sevinç.. herhangi bir şey.. senin kapıyı çalman ile, evime gelmen ile, ne azalırdı ne artardı.. ama kuzum, sen evimdeyken, yani, benimleyken.. hepsinin lezzeti ayrı bir güzel olurdu.

özledim.

Hiç yorum yok: