Salı, Mayıs 18, 2010

şiddetle öfkelenme hali, süratli olmaktadır.

aklıma bir şey geldiği anda, bu gelen şey canımı sıkmış ise, o kadar hızlı biçimde yüzüm/sesim/elim ayağım düşüveriyor ki.. anlatmam inan ki mümkün değil okur..

öyle durumlarda üzüntüden veya öfkeden, ya da, üzüntüden ve öfkeden, o kadar gerçekçi bir biçimde fiziksel değişiklikler hissediyorum ki, yemin ediyorum hormonun hangi bezden nereye zerk edildiğini bile tarif edebileceğime inanıyorum.

bu haller bir gün geçecek, onu da biliyorum.

bu arada, kafamda bazı şeyler var, başarabilirsem ingiltereye taşnıyorum. bir buçuk sene sonra, sana tarih de veriyorum.

bu sebepten, bu bir buçuğuncu seneden önce benim sevgilim olmamanı rica ediyorum. üzersin.

Hiç yorum yok: