Çarşamba, Şubat 23, 2011

şu sıralarda dünya üzerinde benden daha mutsuz birisi var ise, muhtemelen bir yakınını kaybetmiştir.

Okur,

 

Tadım acayip kaçık. İşyerinden buz gibi soğudum, çalışma işinden de.. Simgesel ayı gibiyim, buz kütlesinin üstünde okyanusun ortasında bekliyorum, ve üşümeyen ben, tir tir titriyorum.

 

Sabah işe gelmeden önce keyfim kötü sayılmazdı. Yolda bozulan moralim öğlen yediğim fırça ile iyiden iyiye göçtü. Artık böyle şeyler istemiyorum, kendime konduramıyorum. Yapmamı istedikleri işi hiç yapmak istemiyorum.

 

Delicesine uykum geldi, eve gitmek istiyorum. Bu yazıyı da mail ile gönderiyorum, altındaki signature koyma işini öğlen sularında becerebildim. Parafım imzamdan daha güzel, tanıdığım herkes benden daha yakışıklı, bindiğim minibüsün şoförü ise benden çok  çok akıllı. Bulunduğum yeri haketmiyorum.

 

Sevgiler,

 

 

 

1 yorum:

Adsız dedi ki...

sevgi böşluğun var iş çıkışı seni mutlu edecek birini görmek gibi bi ödülün olmaadığı sürece çalışmak için hiç bi motivasyonun yaşamak için hedefin olmayacak bu boşluğu doldur!!!çünkü geriye gidiyorsun hayatının en güzel günlerini heba ediyorsun!!!bunu netleştir!!!