saat de epey oldu.

blog yazmamın bir iki sebebi var. belki üç.

biri, kadınlar. kadınları seviyorum ve bence her şey kadınlar için yapılabilir. kendimi komik duruma düşürmek dahil.

iki, tarihe not düşmek. çok yersiz. kişisel tarihim büyük oranda benim bile umrumda değil, dolayısıyla kim neden okusun. olsun.

üç, yokmuş. iki sebebi varmış.

bu hafta çok saçma bir haftaydı, kabul etmemiz lazım. sporumu biraz aksattım, hoş değil. önümüzdeki hafta acısını çıkarırım. bir mayısta oturduğum yerden öfkelendim, on bir mayısta beşiktaşta bizzat biber gazını yedim. çok saçma. yaşanacak yeri kalmadı ülkenin, bakma..

dört gündür filan antep'in kalesi dinliyorum ibrahim tatlısesten. ibrahim tatlıses hiç dinlemem hayatımda. ama benim bilgisayarımda winamp yüklü değil. winamp olmadıktan sonra diğer herhangi bir programla müzik açmak da en sevmediğim iş. size ne kadar tutucu olabileceğimden bahsetmiş miydim? neyse işte, fizy'den açtım da üst üste dinliyorum. değiştirmesi zor geliyor vallahi.

motorsuzluğumun birinci ayı geride kaldı. onarıma başlayamadı piçler hala. sallıyorlar. ben de şimdilik çok üstelemiyorum ama, böyle olmaz. olmamalı.

baz bi keyif düzeyine indim. coşku yok, ama mutsuzluk da yok. takılıyorum öyle. akşamları irlandalı sevgilimle görüşmeyeceksem spora gidiyorum. günler geçiyor. hiçbir şey olmuyor.

hiçbir şey olmuyor.