olm demin, yani pardon, okur, demin, o uyku arasındaki uyandığımda kilitlendiğim (peki ya kitlenmek?) yeri buldum.
şimdi bu beyin göçü esnasında, yani minimal beyin göçü diyelim, beynimin zihinse tasnifi esnasında, uyurken hani rüyalar görüyordum ya ben.. yani ben o zamanlar rüya gördüğüme inanıyorum zira çok anlamsız biçimde yakın gelecek ve geçmişim birbirine bağlanıyor, işte tam da o esnada uyanırsam bir sebepten (son bikaç aydır herhangi bir sebepten uyanabildiğimi, biliyor muydunuz?) işte o zaman uyanıkken beyin takılıyor.
gözüne far ışığı tutulmuş tavşancasına, porno seyrederken anneye yakalanan ergencesine, hoşlandığı kızdan "sağol abi" duyancasına şaşırıp kalıyor benim beyin tasnifçilerim. sonra bir mahcubiyet, bir utanma, bir de kaypaklık, oldu mu sana anında vın turizm. beyin tasnifsiz tasnif esnası halinde kalıyor.
uyaklığın farkında olduğundan tekrar uyuyamıyorsun da, orospu çocuğu tasnifçi çünkü başka zaman çıkıp gelmiyor, koca gece benim kafamın bitap halinde eriyip gidiyor.
işte o anda konuşursam okur, kafamdan geçenlerin çooğk çok az bir kısmını aktarabiliyorum. bi yandan inanılmaz keyif alıyorum, çünkü bayaa bildiğin rüya kafasını uyanıkken yaşıyorsun, öte yandan da bıkasım geliyor, hadi güldük eğlendik şimdi uyku zamanı lafından anlamayacak anlamsızlıkta bir beynim var.
bu arada.. bu otun kafasına olan merakım, duman uzaklığımdan dolayı erteleniyor bakalım.. ama kektir bişeydir, canım çok çekiyor.
bu gecenin kelimesi de sipsilindir.
öptüm.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder