fikri ve sınai haller

okur,

fikirler içindeyim. o kadar fikrin içinde, esas olan iki fikir var, yerli yersiz aklımda.

çoğu zaman yersiz, zira yersizim. teyzemin evinde, binlerce kuzen ve kuzen çocuğu gözü önünde yaşamak gibi bir durumdayım. şikayetçi değilim, pek hoş.

kafamdaki fikirlerim bellidir, aşık olduğum bir kadın ve heves ettiğim bir makine.

bu sabah banyo yaparken örneğin, aklımdaki şey sabunu nereye sürsem ya da nereye sürmesem (mesela gözüme sürmesem) gibi meseleler olması gerekirken, motosikleti nasıl edeyim de edineyim idi. nerelere gidem, kendimi nerelere vuram idi.

başka bir örnek ise (tahmin edileceği gibi aşık olduğum kadını konu edinen) bu gün oturup da milyonlarca akraba lafı arasında, sadece ve yalnızca onu düşünmek, onu özlemek ve onu istemek gibi bir durum idi.

bu arada şu anda yanımda oturan 3 yaşındaki pek tatlı, acayip kibar, saçmasapan abisi (abi de 8 yaşında) yüzünden korkak çekingen bir karaktere bürünmüş, büyük ihtimal ileriki yıllarda aynı saçma ailenin içinde kaybolup gidecek olan esra çok fena biçimde saldı, kokmakta.

bugün anneanne evi gezildi, video kayıtları mevcut. özlenmiş ne de olsa. ev kapalı, kullanılmıyor. teyzem ara sıra açıp temizleyip geri kapatıyormuş. eski kerpiç ev ne de olsa, bakımsız ayakta durmaz, köser gider. senede bir defa mevlüt filan okutuyorlarmış o evde, pek hoş. devam ede.

bu arada demir tatlısı için demir aldık, bir tanesi aşık olduğum kadının. şöyle bir tatlıdır. demir var bir tane, yuvarlak, içinde de asterisk (asterisk? * <-- işte bu asterisk) biçiminde gene demir.. bunun da bir sapı. hamuru duruca yapılır, bu demir ona batırılır, sonra o üzerine bulaşan demir yağa daldırılır, coss diye o hamur kendini salar. sonra o salmış hamur yağdan alınıp şerbete daldırılır. ulubey tatlısıdır, uşakta bile var olduğundan emin değilim.

fotoğraflar bir şeyler olursa ekleyeceğim, ama olmayacak gibi de görünüyor, yalan değil.