Çarşamba, Temmuz 08, 2009

ya ben öleyim mi söylemeyince?



okur,

meselemiz aşk.

hakk'a aşk, sevgiliye aşk, hayata aşk veya hevese aşk. hepsi başka başka görünse de, insanı bir yüce, bir çaresiz hissettiren, o bambaşka bir hissiyat. düşününce gelen, dokununca gelen, ürperilen, içeriden içeriden titenilen bir his.

ve, yunus'u anlamamak elde değil. aşk, söylenmeyi istiyor. insanın içinde duramıyor, dilnden gözünden dökülüveriyor. yunus da bu sebepten diyor, işte söylemeyip de öleyim mi diye.. zira haklı, bu his bir yerden çıkmazsa insanın içinden, ona zarar bile verebilir.

çok muhteşem bir his.

Hiç yorum yok: