biten bir okul var, bir kaç fotoğraf var, lakin vaziyeti en güzel anlatanı bu upuzaktan çekilmiş busbulanık fotoğraf.
hatta, bulanık ve uzak olması dolayısıyla o günlerin hayatımdaki yerine bir imgesel simgesel dimağ.
ve hatta, giderken yanımda bir çöp dahi olmaması.. oradaki evin aynı şekliyle durması, hiçbir şey taşımamış olmam.. dahası, taşımak istemiyor olmam.. bir taraftan aklımdaki bazı fikirler, öte taraftan olur gider rahatlığı, ekmek doygunluğu, çay sıcaklığı..
toparlar isek, bir dönem kapandı.
yekün ne tuttu? vallahi, bir damla pişmanlık yok, ne yaşandıysa yaşandı. borcum borçtur, alacağımdan ise caydım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder